Witold Budryk

Witold Budryk był polskim inżynierem górnictwa i naukowcem, urodzonym w Białymstoku. Studiował w Instytucie Górniczym Carycy Katarzyny II w Petersburgu, a studia inżynierskie ukończył w Szkole Politechnicznej we Lwowie i na Politechnice Warszawskiej. W 1928 roku jako pierwszy w Polsce uzyskał tytuł naukowy doktora górnictwa. Jego praca doktorska dotyczyła ruchu posadzki płynnej w rurociągach zamuleniowych.

Był profesorem Akademii Górniczej w Krakowie, późniejszej Akademii Górniczo-Hutniczej, dziekanem wydziałów związanych z górnictwem i geologią oraz rektorem uczelni w latach 1956-1958. Współtworzył teorię opisującą wpływ eksploatacji na zachowanie powierzchni terenu. Napisał 120 prac naukowych i opracował patenty dotyczące przetwarzania węgla oraz rud metali. W 1939 roku został aresztowany wraz z grupą profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego i więziony w obozie Sachsenhausen; zwolniono go w 1940 roku. Zmarł w Krakowie 18 listopada 1958 roku i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.

Na podstawie artykułu „Witold Budryk” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.