Jerzy Szandomirski

Jerzy Szandomirski urodził się 27 marca 1926 roku w Białymstoku, a zmarł 4 marca 2008 roku. Był fotografem i artystą fotografikiem. Podczas II wojny światowej był związany z Armią Krajową i uczestniczył w powstaniu warszawskim. Po wojnie pracował jako laborant w Naczelnej Dyrekcji Muzeów i Ochrony Zabytków. Od 1951 roku wykonywał w Przedsiębiorstwie Państwowym Pracownie Konserwacji Zabytków zdjęcia dokumentujące konserwację i inwentaryzację zabytków. W 1964 roku ukończył technikum fotograficzne i awansował na starszego fotografa.

Wraz z Wacławem Górskim dokumentował drewniane budownictwo na Rzeszowszczyźnie, a w 1975 roku także Kanał Augustowski. Przygotował monografie fotograficzne Kalwarii Zebrzydowskiej, Pelplina i Torunia oraz dokumentację zabytków Gdańska, Wrocławia i ziemi białostockiej. Od 1977 roku kierował pracownią i archiwum fotograficznym warszawskiego oddziału PP PKZ. Organizował dokumentację podczas odbudowy Zamku Królewskiego w Warszawie. Po przejściu na emeryturę dokumentował dorobek architektoniczny swojego teścia, Jana Witkiewicza Koszczyca. W 1984 roku otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.

Na podstawie artykułu „Jerzy Szandomirski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.