Henryk Linowski

Henryk Linowski (27 września 1932 - 7 czerwca 2017) był polskim geofizykiem, samorządowcem i działaczem powojennego podziemia antykomunistycznego. Urodził się w Białymstoku, gdzie w czerwcu 1949 założył konspiracyjną organizację młodzieżową Polska Organizacja Walki o Wolność i Niepodległość „Białe Orły”. W 1950 przystąpił do Chrześcijańsko-Demokratycznego Ruchu Podziemnego. W sierpniu tego roku został aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa, a po śledztwie skazany na dziesięć lat więzienia. Karę odbywał w zakładach karnych w Białymstoku i Jaworznie do warunkowego zwolnienia w sierpniu 1954. W latach 1955-1957 odbywał zastępczą służbę wojskową w Wojskowym Korpusie Górniczym w Chorzowie.

Był absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego i Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, uzyskał stopień doktora w zakresie geofizyki. Od lat 90. działał w warszawskim samorządzie i należał do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego. W latach 1993-2003 był burmistrzem dzielnicy Warszawa-Ursus, a przez cztery kolejne kadencje przewodniczącym jej rady. Otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Ursusa i był członkiem Kapituły Orderu Krzyża Niepodległości. Bez powodzenia kandydował do Sejmu w 1991, 1993 i 1997 roku. Zmarł w Warszawie, a pochowany został na cmentarzu komunalnym w Jawczycach.

Na podstawie artykułu „Henryk Linowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.