Henryk Adamowicz

Henryk Adamowicz (1919-2012) był polskim oficerem i pułkownikiem Wojska Polskiego. Urodził się w Białymstoku, gdzie ukończył Państwowe Gimnazjum im. Marszałka Józefa Piłsudskiego oraz Szkołę Handlową. Po agresji radzieckiej na Polskę został zesłany do łagru na Syberii, a następnie wcielony do Armii Czerwonej. W maju 1943 roku wstąpił do 1 Polskiej Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. Walczył pod Lenino, a podczas walk o Warszawę jako saper torował przejście przez pola minowe. Został ciężko ranny i odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.

Po wojnie pozostał w wojsku. Ukończył szkoły oficerskie, dowodził jednostką w Łodzi i służył w Oficerskiej Szkole Artylerii w Toruniu. Od 1960 roku pracował w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego, a także pełnił funkcje w organizacjach kombatanckich i społecznych, między innymi wiceprezesa Zarządu Głównego Ligi Przyjaciół Żołnierza. Służbę wojskową zakończył w 1975 roku w stopniu pułkownika. Zmarł w Pruszkowie, został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Henryk Adamowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.