Franciszek Karpiński
Bibliotekarz, dramaturg, pisarz
- Urodzony
- 4 października 1741
- Zmarł
- 16 września 1825, Wołkowysk
- Zawody
- bibliotekarz, dramaturg, pisarz
Franciszek Karpiński herbu Korab urodził się 4 października 1741 roku w Hołoskowie koło Otyni. Był polskim poetą epoki oświecenia, pamiętnikarzem, dramaturgiem, tłumaczem, publicystą i bibliotekarzem. Kształcił się w Stanisławowie, Lwowie i Wiedniu, a po studiach pracował jako nauczyciel na dworach magnackich. W 1783 roku przyjechał do Warszawy, gdzie opiekował się biblioteką Czartoryskich. W 1800 roku został członkiem Towarzystwa Przyjaciół Nauk.
W latach 1785-1818 przebywał na dworze Branickich w Białymstoku. Napisał tam pieśni zawarte w zbiorze „Pieśni nabożne”, między innymi „Kiedy ranne wstają zorze” i „Bóg się rodzi”. Tworzył sielanki, wiersze miłosne i patriotyczne, dumy oraz elegie. Do jego utworów należą także „Laura i Filon” i „Do Justyny. Tęskność na wiosnę”. Nie ożenił się. W 1818 roku kupił wieś Chorowszczyznę koło Wołkowyska, gdzie spisał pamiętnik i mieszkał do śmierci 16 września 1825 roku.
Na podstawie artykułu „Franciszek Karpiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.