Eugeniusz Pankiewicz
Kompozytor, pianista
- Urodzony
- 15 grudnia 1857, Białystok
- Zmarł
- 24 grudnia 1898, Warszawa
- Zawody
- kompozytor, pianista
Eugeniusz Pankiewicz urodził się 15 grudnia 1857 roku w Siedlcach. Był polskim kompozytorem, pianistą i pedagogiem. Ukończył gimnazjum w Lublinie, a gry na fortepianie uczył się między innymi u Józefa Wieniawskiego. Od 1876 roku kształcił się w Instytucie Muzycznym, a następnie w konserwatorium w Moskwie. Był synem Adama Pankiewicza i Jadwigi Heleny z Eichlerów. Jego młodszym bratem był malarz Józef Pankiewicz.
W latach 1883-1885 oraz 1889-1894 prowadził klasy fortepianu w Instytucie Muzycznym i Instytucie Maryjnym. Występował jako solista i kameralista na koncertach w kraju oraz w Wiedniu, Dreźnie, Berlinie i Lipsku. Komponował już podczas nauki w gimnazjum, tworząc przede wszystkim utwory fortepianowe. Jego dorobek obejmuje około 50 pieśni solowych, około 15 pieśni chóralnych, ponad 30 utworów fortepianowych oraz wariacje na kwartet smyczkowy. W twórczości nawiązywał do folkloru i muzyki ludowej. Zmarł 24 grudnia 1898 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.
Na podstawie artykułu „Eugeniusz Pankiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.