Chajka Grossman

Chajka Grossman-Orkin, polsko-żydowska działaczka ruchu oporu i polityczka, urodziła się 20 listopada 1919 roku w Białymstoku. Jako nastolatka wstąpiła do socjalistyczno-syjonistycznego ruchu młodzieżowego Ha-Szomer Ha-Cair. Po wybuchu II wojny światowej działała w podziemiu w Wilnie, a w 1941 roku wróciła do Białegostoku, gdzie konspirowała w getcie. Posługując się podrobionymi dokumentami na nazwisko Halina Woranowicz, przenosiła informacje między gettami, kontaktowała się z oddziałami partyzanckimi i dostarczała broń. Podczas powstania w getcie białostockim w 1943 roku uczestniczyła w walkach, a później pomagała ocalałym przedostać się do partyzantów.

Po wojnie pracowała w Centralnym Komitecie Żydów Polskich. W 1948 roku wyemigrowała do Palestyny, a rok później opublikowała książkę „Ludzie podziemia” i poślubiła Me’ira Orkina. Była sekretarzem hajfijskiego oddziału Mapam. Zasiadała w Knesecie w latach 1969-1981 i 1984-1988, zajmując się sprawami społecznymi i kobiet. Zmarła 26 maja 1996 roku w kibucu Ewron.

Na podstawie artykułu „Chajka Grossman” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.