Bolesława Lament

Bolesława Maria Lament była polską zakonnicą, założycielką Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny i błogosławioną Kościoła katolickiego. Urodziła się 3 lipca 1862 roku w Łowiczu, gdzie uczęszczała do progimnazjum, a później prowadziła zakład krawiecki. W wieku 22 lat wstąpiła do Zgromadzenia Rodziny Maryi. Pracowała jako wychowawczyni i nauczycielka w placówkach zgromadzenia m.in. w Warszawie, Sankt Petersburgu i Odessie. Po śmierci ojca przeniosła się z rodziną do Warszawy, gdzie kierowała domem noclegowym.

W 1903 roku, za sugestią Honorata Koźmińskiego, udała się do Mohylewa. Dwa lata później założyła Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny, którego celem było wspomaganie zjednoczenia chrześcijan i umacnianie katolików w wierze. Zgromadzenie rozwijało działalność oświatową i wychowawczą m.in. w Petersburgu oraz Finlandii. W 1921 roku Lament wróciła do Polski, a w 1935 roku zamieszkała w Białymstoku, gdzie zainicjowała otwarcie przedszkoli, szkoły zawodowej i gimnazjum. Zmarła tam 29 stycznia 1946 roku. Jan Paweł II beatyfikował ją w Białymstoku 5 czerwca 1991 roku.

Na podstawie artykułu „Bolesława Lament” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.