Benno Zerbst

Benno Zerbst, znany także jako Benon, urodził się 15 listopada 1913 roku w Białymstoku. Pochodził z rodziny niemieckiego pochodzenia, lecz deklarował narodowość i obywatelstwo polskie. Po ukończeniu Korpusu Kadetów nr 3 w Rawiczu i Szkoły Podchorążych Artylerii w Toruniu, w 1936 roku objął dowództwo plutonu w 4 Pułku Artylerii Ciężkiej w Łodzi.

We wrześniu 1939 roku walczył w Polsce, a następnie przedostał się do Francji i Wielkiej Brytanii. W 1943 roku dołączył do 2 Korpusu Polskiego. Brał udział w walkach pod Monte Cassino, Ankoną i Bolonią, a w 1945 roku został szefem sztabu artylerii 2 Warszawskiej Dywizji Pancernej. Po powrocie do Polski służył w Wojsku Polskim, a po zwolnieniu z wojska pracował w ministerstwie przemysłu maszynowego. Aresztowany w 1952 roku, został skazany na śmierć i stracony 21 sierpnia 1953 roku w Areszcie Śledczym Warszawa-Mokotów. W 1956 roku został zrehabilitowany.

Na podstawie artykułu „Benno Zerbst” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.