Augustyn Mirys

Augustyn Mirys, malarz polski pochodzenia francuskiego i szkockiego, urodził się 8 stycznia 1700 roku we Francji. Był synem szkockiego imigranta i wychowywał się prawdopodobnie we Francji. Przypuszcza się, że uczył się malarstwa w Rzymie. Około 1739 roku Jan Kajetan Jabłonowski sprowadził go z Włoch do Polski. Mirys przebywał najpierw w Gdańsku, następnie w Warszawie, a później pracował na dworach polskich magnatów, między innymi Jabłonowskiego, Sapiehów, Krasickich i Franciszka Bielińskiego.

Od 1752 roku pracował dla hetmana Jana Klemensa Branickiego w Białymstoku, gdzie tworzył portrety oraz dekoracje pałacowe i teatralne. Malował obrazy religijne, mitologiczne i historyczne, portrety oraz pejzaże. W Rzeczypospolitej należał do prekursorów gatunku fête galante, posługiwał się również pastelem. Tworzył autoportrety, a własny wizerunek umieszczał także w scenach religijnych. W 1788 roku otrzymał indygenat. Jego żoną była Apolonia Holsztyńska, a syn Sylwester Dawid Mirys także został malarzem i pracował we Francji. Augustyn Mirys zmarł 8 marca 1790 roku w Nowym Mieście koło Białegostoku.

Na podstawie artykułu „Augustyn Mirys” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.