Aleksander Abłamowicz

Aleksander Leopold Abłamowicz urodził się 12 maja 1932 roku w Białymstoku, a zmarł 29 stycznia 2011 roku. Był filologiem romanistą i literaturoznawcą, profesorem oraz doktorem habilitowanym nauk humanistycznych w zakresie filologii romańskiej. W 1945 roku przeprowadził się do Bytomia, gdzie ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Smolenia. Studiował filologię romańską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po uzyskaniu doktoratu w 1966 roku rozpoczął tam pracę naukową.

Od 1973 roku był związany z Uniwersytetem Śląskim, gdzie współtworzył śląską romanistykę. Kierował Zakładem Literatur Romańskich i Instytutem Filologii Romańskiej, pełnił także funkcje prodziekana i dziekana Wydziału Filologicznego. W latach 1993-2010 wykładał na Uniwersytecie Ostrawskim i współtworzył tamtejszą Katedrę Romanistyki. Prowadził zajęcia również na uniwersytetach we Francji, Portugalii, Grecji, Kanadzie, Niemczech, Hiszpanii, Stanach Zjednoczonych i Czechach. Zajmował się literaturą romańską, w tym francuską powieścią XX wieku, powieścią rzeką i literaturą surrealistyczną. Był autorem trzech monografii i ponad stu artykułów naukowych. Otrzymał między innymi Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, a w 1996 roku doktorat honoris causa Uniwersytetu Pikardyjskiego im. Jules’a Verne’a w Amiens.

Na podstawie artykułu „Aleksander Abłamowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.